Tańce weselne – ich historia
Wszystkie obrzędowe weselne tance związane były z magią matrymonialną i opiekuńczą, a także połączone z antycznymi wierzeniami, ze zdolne są odwrócić zło. Tańce weselne odgrywały zróżnicowaną rolę.
Były tańcami o ściśle rytualnym znaczeniu, miały określone miejsce w obrzędzie i mogły w nich uczestniczyć wyłącznie określone osoby, pełniące podczas wesela ważne funkcje, np. zamężne kobiety – starościny, starosta weselny, druhny i drużbowie panny młodej i pana młodego i niekiedy rodzice państwa młodych; pozostali goście weselni byli podczas wykonywania tych tańców tylko obserwatorami. Podkreślały ważne fakty określone akcję weselnego obrzędu, takie jak wyłączenie panny młodej z grupy panien (“taniec druhen z panną młodą) czy włączenie jej do grupy mężatek (“skakanie z czepcem”). Niektóre tańczone były przez same kobiety, niektóre tylko przez mężatki, inne wyłącznie przez mężczyzn.
Do takich tańców należała tańczona we wschodniej Małopolsce – “okółka” – męski korowód taneczny. Drugi rodzaj weselnych tańców to te tańczone przez wszystkich, takie jak oberek, mazurek, okrąglak, walczyk. Chociaż i one mogły pełnić obrzędową rolę. Ustalone tradycją tance obrzędowe następowały w określonym, wszystkim znanym porządku, np. taniec przed rozplecinami, przed oczepinami, tance w trakcie oczepin i po oczepinach. Były to tańce niespotykane poza weselem, np. mały taniec – chmiel- chmielowy chodzony, świeczkowy, oczepinowy, skakanie z czepkiem, gonienie po zastołu.
Tagi: mazurek, panna młoda, tańce, wesele